Wspomnienie świętych męczenników Jana Fishera, biskupa, i Tomasza More’a

22 czerwca obchodzone jest wspomnienie świętych Jana Fishera i Tomasza More’a, straconych w 1535 roku za odmowę uznania Henryka VIII za głowę Kościoła Anglii. Obchód ma charakter dobrowolny i jest związany z kolorem czerwonym. Data ta upamiętnia śmierć Fishera.

Tło konfliktu
Henryk VIII, nie uzyskawszy zgody Rzymu na unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską, w 1534 roku doprowadził do uchwalenia Aktu Supremacji. Dokument ten ogłaszał króla najwyższym zwierzchnikiem Kościoła Anglii. Poddani zostali zobowiązani do złożenia przysięgi potwierdzającej ten stan, a odmowa była traktowana jako zdrada stanu, karana śmiercią.

Jan Fisher – biskup, który nie ustąpił
Jan Fisher, urodzony w 1469 roku, był biskupem Rochester, kanclerzem uniwersytetu w Cambridge i cenionym uczonym. Od początku sprzeciwiał się rozwodowi króla i bronił Katarzyny. Po uwięzieniu w Tower, mianowanie go kardynałem przez papieża Pawła III nie powstrzymało egzekucji. Fisher został ścięty 22 czerwca 1535 roku.

Tomasz More – kanclerz i pisarz
Tomasz More, urodzony w 1578 roku w Londynie, był prawnikiem, humanistą i autorem „Utopii”. W latach 1529-1532 pełnił urząd lorda kanclerza. Po rezygnacji milczał, nie chcąc ani złożyć przysięgi, ani jej potępić, licząc, że milczenie nie zostanie uznane za zdradę. Skazany na podstawie wątpliwych zeznań, został ścięty 6 lipca 1535 roku.

Ostatnie słowa More’a
Przed egzekucją More miał powiedzieć, że umiera jako dobry sługa króla, ale przede wszystkim Boga. To zdanie stało się symbolem granic posłuszeństwa wobec władzy.

Kanonizacja i patronat
Pius XI kanonizował obu świętych 19 maja 1935 roku, w 400. rocznicę ich śmierci. W 2000 roku Jan Paweł II ogłosił Tomasza More’a patronem mężów stanu i polityków, wskazując go jako wzór człowieka łączącego sumienie z urzędem.

„Umieram jako dobry sługa króla, ale najpierw Boga.”

słowa św. Tomasza More'a na szafocie