Wspomnienie dowolne

Wspomnienie św. Stanisława Kazimierczyka, prezbitera

05 maja (co roku) Biały / złoty
Czas obchodów w roku liturgicznym
Adwent Narodzenie Pańskie Okres zwykły Wielki Post Triduum Okres Wielkanocny Okres zwykły

5 maja w polskim kalendarzu liturgicznym obchodzone jest wspomnienie św. Stanisława Kazimierczyka, kanonika regularnego z krakowskiego Kazimierza. Obchód ma charakter dowolny i odbywa się w kolorze białym. Święto to jest stosunkowo nowe – kanonizacja miała miejsce dopiero w 2010 roku.

Św. Stanisław urodził się 27 września 1433 roku w Kazimierzu, który wówczas był odrębnym miastem, a dziś stanowi dzielnicę Krakowa. Jego przydomek „Kazimierczyk” pochodzi właśnie od miejsca urodzenia. Pochodził z rodziny mieszczańskiej związanej z parafią Bożego Ciała.

Studia odbył na Akademii Krakowskiej, gdzie uzyskał tytuł bakałarza, po czym wstąpił do kanoników regularnych laterańskich przy kościele Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu – klasztorze ufundowanym przez Kazimierza Wielkiego. Spędził tam całe dorosłe życie, pełniąc funkcje kaznodziei, spowiednika, magistra nowicjuszy oraz podprzeora.

Zyskał sławę przede wszystkim jako spowiednik o niezwykłej cierpliwości i kaznodzieja cieszący się ogromnym autorytetem wśród mieszkańców Kazimierza – dzielnicy o charakterze handlowym, zamieszkiwanej przez ludność różnych wyznań. Jego duchowość koncentrowała się wokół Eucharystii (co było zgodne z wezwaniem jego kościoła) oraz Męki Pańskiej.

Św. Stanisław należy do grupy świętych i błogosławionych okresu zwanego „felix saeculum Cracoviae” (szczęśliwym wiekiem Krakowa). W drugiej połowie XV wieku w Krakowie żyło wyjątkowo wielu późniejszych świętych i błogosławionych, m.in. św. Jan Kanty, św. Szymon z Lipnicy, bł. Świętosław Milczący, bł. Izajasz Boner oraz bł. Michał Giedroyć. Wszyscy oni znali się wzajemnie, spotykając w tych samych kościołach i na tej samej uczelni.

Św. Stanisław zmarł 3 maja 1489 roku i został pochowany w kościele Bożego Ciała na Kazimierzu. Jego grób od razu stał się miejscem kultu. Proces beatyfikacyjny trwał wyjątkowo długo – kult potwierdził Jan Paweł II dopiero w 1993 roku, a kanonizacji dokonał Benedykt XVI 17 października 2010 roku w Rzymie. Relikwie świętego nadal spoczywają w kościele Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu.

„Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne.”

J 6,54