Wspomnienie świętych męczenników Jana Fishera, biskupa, i Tomasza More’a

22 czerwca obchodzimy wspomnienie świętych Jana Fishera i Tomasza More’a, którzy zostali straceni w 1535 roku za odmowę uznania Henryka VIII za głowę Kościoła Anglii. Obchód ma charakter dowolny, w kolorze czerwonym. Data ta upamiętnia dzień śmierci Fishera.

Konflikt z władzą

Henryk VIII, nie uzyskawszy zgody papieża na unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską, w 1534 roku ogłosił Akt Supremacji, który ustanawiał go najwyższą głową Kościoła Anglii. Poddani zostali zobowiązani do złożenia przysięgi uznającej ten stan rzeczy. Odmowa była traktowana jako zdrada stanu, karana śmiercią.

Biskup nieugięty

Jan Fisher, urodzony w 1469 roku, był biskupem Rochester i wybitnym uczonym. Od początku sprzeciwiał się rozwodowi króla i bronił Katarzyny. Aresztowany w Tower, został skazany na śmierć po tym, jak papież mianował go kardynałem, licząc na powstrzymanie egzekucji. Fisher został ścięty 22 czerwca 1535 roku.

Kanclerz wierny zasadom

Tomasz More, urodzony w 1478 roku, był prawnikiem, humanistą i autorem Utopii. W latach 1529-1532 pełnił funkcję lorda kanclerza. Zrezygnował, gdy zorientował się, dokąd zmierzają działania Henryka, i przez lata milczał, nie składając przysięgi ani jej otwarcie nie potępiając. Skazany na podstawie wątpliwych zeznań, został ścięty 6 lipca 1535 roku.

Testament duchowy

Słowa More’a na szafocie – że umiera jako dobry sługa króla, ale przede wszystkim Boga – stały się symbolem granic posłuszeństwa wobec władzy.

Kanonizacja i dziedzictwo

Pius XI kanonizował obu w 1935 roku, w 400. rocznicę ich śmierci. W 2000 roku Jan Paweł II ogłosił More’a patronem polityków i mężów stanu, podkreślając jego przykład łączenia sumienia z urzędem.

„Umieram jako dobry sługa króla, ale najpierw Boga.”

słowa św. Tomasza More'a na szafocie