Wspomnienie świętych męczenników Marcelina i Piotra

2 czerwca Kościół katolicki wspomina świętych Marcelina i Piotra, rzymskich męczenników z początku IV wieku. Ich święto ma charakter dowolny i obchodzone jest w kolorze czerwonym. Imiona obu świętych pojawiają się w Kanonie Rzymskim, co podkreśla długą tradycję ich kultu.

Marcelin był kapłanem, a Piotr pełnił funkcję egzorcysty, czyli osoby zajmującej jeden z niższych stopni ówczesnej hierarchii kościelnej. Zginęli w Rzymie około 304 roku podczas prześladowań za panowania Dioklecjana. Zostali ścięci w miejscu zwanym wówczas Czarnym Lasem.

Unikalnym elementem historii tych świętych jest fakt, że papież Damazy I, sprawujący urząd w IV wieku, zaczerpnął informacje o ich męczeństwie od samego kata, który wykonał wyrok, a następnie się nawrócił. Damazy wspomniał również, że męczennicy sami musieli wykopać sobie groby, aby ich ciała nie zostały odnalezione. Po ich śmierci las został przemianowany z Czarnego na Biały.

Święci zostali pochowani w katakumbach przy Via Labicana. Cesarz Konstantyn Wielki wzniósł nad tym miejscem bazylikę, a obok – mauzoleum poświęcone swojej matce, św. Helenie. Ta okrągła budowla przetrwała do dziś w rzymskiej dzielnicy Tor Pignattara.

W 827 roku relikwie Marcelina i Piotra zostały przewiezione do Frankonii z inicjatywy Einharda, dworzanina i biografa Karola Wielkiego. Einhard umieścił je w opactwie w Seligenstadt nad Menem, które sam ufundował. W swoim dziele opisał całą podróż relikwii oraz związane z nimi cuda, tworząc jeden z najciekawszych tekstów ukazujących praktyki związane z handlem i transferem relikwii we wczesnym średniowieczu.

„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili.”

J 15,16