Wspomnienie św. Klary, dziewicy
11 sierpnia Kościół katolicki wspomina św. Klarę z Asyżu, założycielkę zakonu klarysek. Wspomnienie liturgiczne ma charakter obowiązkowy, obchodzone jest w białym kolorze szat liturgicznych i przypada w dniu jej śmierci, która nastąpiła 12 sierpnia 1253 roku.
Początki powołania
Św. Klara urodziła się w 1193 lub 1194 roku w zamożnej rodzinie Offreduccio w Asyżu. Mając 18 lat, w nocy po Niedzieli Palmowej w 1212 roku, potajemnie opuściła dom rodzinny i udała się do Porcjunkoli, gdzie św. Franciszek z Asyżu obciął jej włosy jako symbol zerwania ze światem doczesnym. Pomimo prób siłowego odzyskania jej przez rodzinę, Klara pozostała wierna swojemu powołaniu. Wkrótce dołączyła do niej jej siostra, a później także matka.
Życie w ubóstwie w San Damiano
Klara osiadła przy kościele San Damiano w Asyżu, gdzie spędziła resztę swojego życia. Wokół niej powstała wspólnota zakonna żyjąca w ścisłym ubóstwie, co stało się źródłem konfliktu z papieżami. Kuria rzymska nalegała, aby klasztor kobiecy posiadał majątek, argumentując, że siostry nie będą w stanie utrzymać się z pracy. Klara konsekwentnie odmawiała przyjęcia jakichkolwiek dóbr, domagając się prawa do życia w całkowitym ubóstwie.
Reguła zakonna stworzona przez kobietę
Pod koniec życia św. Klara napisała własną regułę zakonną – pierwszą w historii Kościoła regułę opracowaną przez kobietę dla innych kobiet. Dokument ten został zatwierdzony przez papieża Innocentego IV, a informację o tym przekazano jej do łóżka 9 sierpnia 1253 roku. Klara zmarła dwa dni później, 11 sierpnia. Jej kanonizacja odbyła się już w 1255 roku za pontyfikatu Aleksandra IV.
Nieoczekiwana patronka telewizji
W 1958 roku papież Pius XII ogłosił św. Klarę patronką telewizji. Decyzja ta opiera się na legendzie, według której chora Klara, nie mogąc uczestniczyć w liturgii Bożego Narodzenia, miała duchowo doświadczyć celebracji tak, jakby w niej uczestniczyła. Zachowały się również cztery listy św. Klary skierowane do św. Agnieszki Praskiej, które są uznawane za jedne z najważniejszych tekstów średniowiecznej duchowości kobiecej.
Dziedzictwo w Asyżu i Polsce
Relikwie św. Klary spoczywają w bazylice jej imienia w Asyżu, wzniesionej krótko po jej kanonizacji. W świątyni tej przechowywany jest także krucyfiks z San Damiano, przed którym św. Franciszek miał usłyszeć wezwanie do odnowy Kościoła. Klaryski dotarły do Polski już w XIII wieku, zakładając klasztory m.in. w Zawichoście, Skale, Krakowie i Starym Sączu, kontynuując tradycję życia w ubóstwie i modlitwie zapoczątkowaną przez św. Klarę.
„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.”
Mt 5,3