Wielki Czwartek

Wielki Czwartek to dzień o podwójnym charakterze – w ciągu dnia nadal należy do okresu Wielkiego Postu, lecz wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna Triduum Paschalne, które stanowi liturgiczną całość obejmującą trzy dni.

Msza Krzyżma

W porannej liturgii we wszystkich katedrach biskupi gromadzą się z kapłanami diecezji, by sprawować Mszę Krzyżma. Podczas niej poświęcane są oleje używane w ciągu roku: krzyżmo do chrztu, bierzmowania i święceń, olej katechumenów oraz olej chorych. Kapłani odnawiają także przyrzeczenia złożone w dniu święceń. Dla wielu wspólnot jest to jedyna okazja, by całe duchowieństwo zebrało się w jednym miejscu.

Msza Wieczerzy Pańskiej

Wieczorna liturgia upamiętnia Ostatnią Wieczerzę i ustanowienie Eucharystii oraz sakramentu kapłaństwa. Charakterystycznym momentem jest obrzęd obmycia nóg (mandatum), w którym kapłan powtarza gest Jezusa wobec uczniów. Podczas hymnu Chwała na wysokości dzwony i organy milkną po raz ostatni przed Wielkanocą, a ich rolę przejmują drewniane kołatki.

Ciemnica

Po Komunii Świętej Najświętszy Sakrament przenoszony jest w procesji do bocznego ołtarza, zwanego ciemnicą, gdzie trwa adoracja, upamiętniająca noc spędzoną przez Jezusa w więzieniu. Ołtarz główny zostaje obnażony – usuwa się obrusy, świece i krzyż. Taki stan utrzymuje się przez cały Wielki Piątek, a pusty, ogołocony ołtarz staje się wymownym symbolem całego roku liturgicznego.

„To czyńcie na moją pamiątkę.”

Łk 22,19