Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

19 marca obchodzona jest uroczystość św. Józefa, która przypada zawsze w okresie Wielkiego Postu. Mimo pokutnego charakteru tego czasu, szaty liturgiczne w dniu święta są białe, co podkreśla wyjątkową rangę uroczystości. Jeśli 19 marca wypada w Wielkim Tygodniu lub w niedzielę, obchody przenoszone są na inny termin.

Święty Józef w Ewangeliach nie wypowiada ani jednego słowa – jego postać ukazana jest poprzez działania i decyzje. Przyjmuje Maryję mimo trudnych okoliczności, ucieka z rodziną do Egiptu, a następnie wraca, gdy anioł nakazuje mu to we śnie. Trzykrotnie interweniuje we śnie anioł, a Józef zawsze rano wykonuje polecenia. Ta konstrukcja ukształtowała jego wizerunek jako patrona cichej, niewidocznej odpowiedzialności.

Greckie słowo „tekton”, określające zawód Józefa, tłumaczy się najczęściej jako „cieśla”, ale jego znaczenie było szersze – obejmowało rzemieślników pracujących zarówno z drewnem, jak i kamieniem, czyli również budowniczych. W niewielkim Nazarecie oznaczało to raczej wszechstronnego fachowca niż wyspecjalizowanego stolarza.

Kult św. Józefa rozwijał się w Kościele zachodnim stopniowo i długo pozostawał w cieniu. Przełom nastąpił w 1870 roku, gdy papież Pius IX ogłosił go patronem Kościoła powszechnego. W 2020 roku papież Franciszek ogłosił rok św. Józefa, nawiązując do tej decyzji listem apostolskim „Patris corde”.

Św. Józef pojawia się w kalendarzu liturgicznym dwukrotnie. Oprócz marcowej uroczystości, 1 maja obchodzone jest wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, ustanowione przez Piusa XII w 1955 roku jako odpowiedź na świeckie święto pracy.

„Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki.”

Mt 1,20