Boże Narodzenie (pierwszy dzień)

25 grudnia Kościół katolicki obchodzi uroczystość Narodzenia Pańskiego – jedno z najważniejszych świąt roku liturgicznego, dzień ustawowo wolny od pracy. Choć formalnie jest to pojedyncza data, obchody trwają oktawę, zakończoną 1 stycznia uroczystością Świętej Bożej Rodzicielki.

**Dlaczego 25 grudnia?**
Ewangelie nie precyzują daty narodzin Jezusa, a wybór 25 grudnia budzi dyskusje wśród historyków. Najstarszy zapis pochodzi z Chronografu z 354 roku, przechowywanego w Watykanie, gdzie pod tą datą odnotowano: „VIII Calendas Ianuarii natus Christus in Bethleem Iudeae”. Sugeruje się dwa powody: możliwe skojarzenie z rzymskim świętem „Natalis Solis Invicti” (narodziny Słońca Niezwyciężonego, obchodzone tego samego dnia), co mogło być symboliczną odpowiedzią chrześcijan na kult solarny, lub decyzja oparta na rachubie czasu – dodanie dziewięciu miesięcy do dnia Zwiastowania (25 marca).

**Liturgia Bożego Narodzenia**
Wyjątkową cechą liturgii tego dnia jest możliwość odprawienia trzech Mszy z odrębnymi czytaniami. Pasterka, sprawowana w nocy, nawiązuje do zwiastowania pasterzom, Msza o świcie symbolizuje ich przybycie do Betlejem, a poranna Msza wprowadza prolog Ewangelii św. Jana o Słowie stającym się ciałem. Kapłan może celebrować wszystkie trzy formularze w ciągu dnia.

**Tradycje w Polsce**
W Polsce 25 grudnia ma charakter spokojny i rodzinny, w przeciwieństwie do pełnej napięcia Wigilii. Dominują spotkania przy stole, wizyty u bliskich i śpiewanie kolęd. Szopki w kościołach pozostają do 2 lutego (święto Ofiarowania Pańskiego). Choinka, dziś powszechna, pojawiła się w polskich domach dopiero w XIX wieku, wypierając wcześniejszą podłaźniczkę – wierzchołek drzewa iglastego zawieszany u stropu.

„Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.”

Łk 2,11