Wspomnienie św. Pio z Pietrelciny, prezbitera

23 września Kościół katolicki wspomina św. Pio z Pietrelciny, kapucyna z San Giovanni Rotondo, jednego z najbardziej czczonych świętych XX wieku. To dzień jego śmierci w 1968 roku, a obchód liturgiczny ma charakter dowolny i odbywa się w białym kolorze szat liturgicznych.

Św. Pio urodził się 25 maja 1887 roku w rodzinie chłopskiej w Pietrelcinie, w Kampanii we Włoszech. W wieku 15 lat wstąpił do zakonu kapucynów, przyjmując imię Pio, a święcenia kapłańskie przyjął w 1910 roku. Od młodości zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi, które utrudniały mu aktywne życie zakonne.

Przełomowym momentem w jego życiu było pojawienie się stygmatów w 1918 roku, po przeniesieniu do klasztoru w San Giovanni Rotondo. Na jego ciele pojawiły się rany odpowiadające ranom Chrystusa, które przetrwały aż do śmierci. To zjawisko wywołało ogromny rozgłos, przyciągając tysiące pielgrzymów, ale także budziło kontrowersje i wątpliwości ze strony watykańskich komisji medycznych i teologicznych, które kilkukrotnie badały jego przypadek.

Mimo kontrowersji wokół stygmatów, św. Pio zasłynął przede wszystkim jako wybitny spowiednik. Relacje mówią, że potrafił spędzać w konfesjonale nawet kilkanaście godzin dziennie, a wierni z całych Włoch i z zagranicy przybywali do San Giovanni Rotondo, by u niego się spowiadać i doświadczyć duchowej przemiany.

W 1956 roku, dzięki jego zaangażowaniu i hojności wiernych, otwarto nowoczesny szpital Casa Sollievo della Sofferenza (Dom Ulgi w Cierpieniu), który do dziś działa jako jedna z wiodących placówek medycznych w południowych Włoszech.

Św. Pio zmarł 23 września 1968 roku. Jan Paweł II, który w młodości odwiedził go osobiście, beatyfikował go w 1999 roku, a kanonizował 16 czerwca 2002 roku w obecności ogromnych tłumów w Rzymie. Jego kult i sanktuarium w San Giovanni Rotondo pozostają jednymi z najważniejszych celów pielgrzymkowych na świecie.

„W moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół.”

Kol 1,24