Wspomnienie św. Rity z Cascia, zakonnicy
22 maja obchodzone jest wspomnienie św. Rity z Cascia, augustianki pochodzącej z Umbrii, znanej jako patronka spraw beznadziejnych. Choć jej święto ma charakter dowolny i jest celebrowane w kolorze białym, popularność tej świętej, szczególnie we Włoszech, Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, znacznie przekracza jej oficjalną rangę w kalendarzu liturgicznym.
Urodziła się około 1381 roku w Roccaporena, przysiółku Cascii, i mimo pragnienia życia zakonnego została zmuszona do małżeństwa z Paolo Mancinim, człowiekiem gwałtownym, uwikłanym w lokalne waśnie rodowe. Z tego związku narodziło się dwóch synów, jednak Paolo został zamordowany w ramach trwającej w okolicy wendety.
Tradycja przekazuje, że synowie Rity chcieli pomścić ojca, lecz ona, obawiając się, że wplączą się w cykl zemsty, modliła się, by raczej zmarli, niż stali się zabójcami. Obaj synowie wkrótce zmarli na chorobę. Ten dramatyczny wątek, choć powtarzany w większości żywotów, wymaga ostrożności, ponieważ pochodzi z późniejszych przekazów i był wyrażany w kategoriach epoki, dla której wendeta była realnym zagrożeniem, a nie jedynie literacką metaforą.
Jako wdowa, Rita starała się o przyjęcie do klasztoru augustianek w Cascii, lecz spotkała się z trzykrotną odmową – wspólnota obawiała się, że jej przyjęcie wciągnie ją w konflikt rodowy. Ostatecznie została przyjęta, gdy sama doprowadziła do pojednania między zwaśnionymi rodzinami. Spędziła w klasztorze około czterdziestu lat.
W 1442 roku, podczas modlitwy przed wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa, na jej czole pojawiła się rana przypominająca ślad po cierniu, która utrzymywała się do końca życia. Zmarła 22 maja 1457 roku.
Św. Rita została beatyfikowana przez Urbana VIII w 1628 roku, a kanonizowana przez Leona XIII w 1900 roku. Jej atrybutem są róże, nawiązujące do legendy o kwiecie zerwanym zimą w ogrodzie w Roccaporena. Jest wzywana przez osoby w trudnych małżeństwach, wdowy, a przede wszystkim w sytuacjach uznawanych za beznadziejne, co przyniosło jej przydomek patronki spraw beznadziejnych.
„A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują.”
Mt 5,44