Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy

10 lutego obchodzimy wspomnienie św. Scholastyki, siostry św. Benedykta i pierwszej benedyktynki. Uroczystość ta jest obowiązkowa, a jej kolor liturgiczny to biel.

Św. Scholastyka urodziła się około 480 roku w Nursji w Umbrii jako bliźniacza siostra Benedykta. Większość informacji o niej pochodzi z drugiej księgi *Dialogów* św. Grzegorza Wielkiego, spisanej pod koniec VI wieku. Brak innych niezależnych źródeł sprawia, że jej biografia opiera się na jednej, przekazywanej przez wieki opowieści.

Od młodych lat poświęcona Bogu, kierowała żeńską wspólnotą w Plombariola, kilka kilometrów od klasztoru brata na Monte Cassino. Rodzeństwo spotykało się raz w roku w domu między oboma klasztorami, ponieważ reguła zakonna zabraniała częstszych wizyt i wchodzenia kobiet do męskiego klasztoru.

Najbardziej znana historia opowiada o ich ostatnim spotkaniu. Rozmawiali o sprawach duchowych do wieczora, gdy Benedykt chciał wracać do klasztoru. Scholastyka poprosiła, by został do rana. Gdy odmówił, powołując się na regułę, modliła się, a wtedy rozpętała się burza, uniemożliwiająca wyjście. Wyjaśniła bratu, że poprosiła Boga, by wysłuchał jej prośby. Rozmawiali całą noc.

Św. Grzegorz dodał w tym miejscu komentarz, który stał się najsłynniejszym zdaniem o Scholastyce: *mogła więcej, ponieważ bardziej miłowała*. Opowieść ta bywa dziś interpretowana jako symbol napięcia między literą reguły a miłością, której reguła ma służyć.

Trzy dni po tym spotkaniu Scholastyka zmarła około 547 roku. Według relacji Grzegorza, Benedykt ujrzał jej duszę wznoszącą się ku niebu jako gołębicę i polecił pochować ją w grobie przygotowanym dla siebie. Oboje spoczęli razem.

Św. Scholastyka jest patronką mniszek benedyktyńskich. W tradycji ludowej wzywano jej wstawiennictwa podczas burz i ulew, nawiązując do opowieści o burzy, która przedłużyła jej rozmowę z bratem.

„Więcej mogła, bo bardziej miłowała.”

św. Grzegorz Wielki, Dialogi II,33