Wspomnienie św. Błażeja, biskupa i męczennika

3 lutego Kościół katolicki wspomina św. Błażeja, biskupa i męczennika, który jest rozpoznawalny w Polsce nie tylko po dacie, ale przede wszystkim po charakterystycznym obrzędzie błogosławieństwa gardła. Tego dnia kapłani przykładają wiernym do szyi dwie skrzyżowane świece, modląc się o ochronę przed chorobami gardła.

Błażej żył w IV wieku w Armenii, na terenie dzisiejszej Turcji, i zginął śmiercią męczeńską za panowania cesarza Licyniusza. Zachowało się niewiele pewnych informacji na jego temat – większość źródeł ma charakter legendarny, powstałe wiele lat po jego śmierci. Mimo to jego kult rozprzestrzenił się szybko zarówno na Wschodzie, jak i Zachodzie.

Legenda mówi, że Błażej uratował chłopca, któremu ość utkwiła w gardle, co stało się podstawą jego patronatu nad chorymi na gardło, lekarzami i weterynarzami. W Polsce świece używane 3 lutego nazywa się „błażejkami” – często są to gromnice poświęcone dzień wcześniej, w święto Ofiarowania Pańskiego. Bliskie sąsiedztwo tych dat w kalendarzu ma więc praktyczne uzasadnienie.

Błażej należy do grupy Czternastu Świętych Wspomożycieli, wzywanych w konkretnych potrzebach, szczególnie w czasach epidemii. W Dubrowniku jest głównym patronem miasta, a lokalne obchody ku jego czci zostały wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Podczas obrzędu błogosławieństwa kapłan trzyma dwie połączone świece i kieruje je ku gardłu wiernego, wypowiadając formułę modlitewną. Można je udzielić indywidualnie lub całej grupie. W sztuce Błażej przedstawiany jest często z dwiema skrzyżowanymi świecami oraz żelaznym grzebieniem tkackim – narzędziem, którym miał być torturowany. To sprawiło, że stał się również patronem tkaczy i chirurgów.

„Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie.”

Mk 16,18