Święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktora Kościoła, patronki Europy

29 kwietnia Kościół katolicki wspomina św. Katarzynę ze Sieny – dominikankę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Data ta zawsze przypada w okresie wielkanocnym, ponieważ Wielkanoc nie może wypaść później niż 25 kwietnia, a okres wielkanocny trwa 50 dni.

Niezwykła kobieta, która wpływała na losy Kościoła

Katarzyna urodziła się w 1347 roku w Sienie jako córka farbiarza, w rodzinie liczącej ponad dwadzieścia osób. Nigdy nie wstąpiła do klasztoru w tradycyjnym sensie – była tercjarką dominikańską, żyjącą według reguły zakonnej poza murami klasztoru. Nie miała formalnego wykształcenia ani urzędowej pozycji w Kościele; większość swoich tekstów dyktowała, ponieważ nauczyła się pisać dopiero w późniejszym wieku.

Jednak jej listy trafiały do najważniejszych osób w ówczesnej Europie: papieży, kardynałów, królowej Neapolu oraz władz włoskich republik. Najbardziej znaczącym osiągnięciem Katarzyny było doprowadzenie do powrotu papieża Grzegorza XI z Awinionu do Rzymu w 1377 roku, co zakończyło trwający 70 lat pobyt papiestwa we Francji. Niestety, wkrótce potem Kościół pogrążył się w wielkiej schizmie zachodniej, której Katarzyna nie zdołała zapobiec.

„Dialog o Bożej Opatrzności” – mistyczne dzieło

Najważniejszym dziełem św. Katarzyny jest Dialog o Bożej Opatrzności, napisany w formie mistycznej rozmowy duszy z Bogiem. Tekst ten, wraz z jej obszerną korespondencją, stał się podstawą do nadania jej tytułu doktora Kościoła przez papieża Pawła VI w 1970 roku. Była pierwszą kobietą uhonorowaną tym tytułem, obok św. Teresy z Ávili.

Patronka Europy i mediatorów

W 1999 roku Jan Paweł II ogłosił św. Katarzynę ze Sieny współpatronką Europy w liście apostolskim Spes aedificandi. Zmarła w Rzymie w 1380 roku, w wieku 33 lat. Jest również patronką Włoch oraz osób zajmujących się mediacją i godzeniem zwaśnionych stron, ze względu na swoją rolę w rozwiązywaniu konfliktów.