Imię męskie

Imieniny Niecisława

Najbliższe imieniny Niecisława wypadają 15 lipca 2027 — za 256 dni.

Imię Niecisław w liczbach

męskie Rodzaj imienia
1 Dzień, w którym obchodzi imieniny

Kiedy Niecisław obchodzi imieniny?

DataZa ile dni
15 lipca 256 dni

Szukasz słów dla solenizanta? Zobacz życzenia imieninowe - krótkie, rymowane, oficjalne i śmieszne, gotowe do skopiowania.

Niecisław - Znaczenie i pochodzenie imienia

Pochodzenie: Staro-polskie; dwuczłonowe imię słowiańskie, reprezentujące typ imion dominujący w polskiej tradycji nadawania imion przed chrystianizacją.

Pierwszym elementem jest czasownik „niecić” – „rozpalać, podpalać”; drugim – „-sław” – „chwała, sława”. Złożenie to opisuje kogoś, kto roznieca sławę — jest to raczej życzenie wypowiedziane nad noworodkiem niż jego opis.

Zdrobnienia i inne formy

Sławek

O imieniu Niecisław

Jak funkcjonowały słowiańskie imiona złożone

Przed chrztem Polski w 966 roku polscy rodzice nie wybierali imion z ustalonego zestawu. Tworzyli je samodzielnie, łącząc dwa znaczące rdzenie w frazę, która pełniła rolę błogosławieństwa lub programu na życie dziecka: Bogusław – „chwała Bogu”; Władysław – „rządzący w chwale”; Niecisław – „rozpalający chwałę”. Element -sław był zdecydowanie najbardziej produktywny, dlatego tak wiele zachowanych staropolskich imion ma to samo zakończenie i jedną potoczną skróconą formę – Sławek.

Zniknięcie i częściowy powrót

Chrześcijaństwo zastąpiło ten system w ciągu kilku pokoleń. Imiona świętych miały znaczenie liturgiczne i zapewniały opiekę patronacką; imiona tworzone samodzielnie nie miały takich właściwości i tylko nieliczne — Stanisław, Wacław, Bronisław, Kazimierz — zostały włączone do kalendarza kościelnego i przetrwały w codziennym użyciu. Niecisław nie znalazł się wśród nich. Powrócił w XIX wieku, kiedy romantyczna nauka i rosnące zainteresowanie przedchrześcijańską słowiańską przeszłością skłoniły polskich pisarzy do sięgnięcia po średniowieczne dokumenty w poszukiwaniu autentycznie rodzimych imion. Od tamtej pory pozostaje wyborem dla miłośników starożytności: rozpoznawalnie polski w brzmieniu, ale taki, z którym prawie żaden Polak nigdy nie spotkał się w szkolnym dzienniku.