Święto świętych Apostołów Filipa i Jakuba

W Polsce święto Apostołów Filipa i Jakuba obchodzone jest 6 maja. To data wyjątkowa na tle Kościoła powszechnego, gdzie obchód przypada 3 maja – przesunięcie wynika z tego, że w polskim kalendarzu 3 maja zajmuje uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, mająca wyższą rangę.

Dlaczego razem

Dwaj apostołowie nie byli ze sobą związani ani pochodzeniem, ani wspólną działalnością. Ich obchód połączono z powodu czysto praktycznego: relikwie obu złożono w tym samym miejscu, w rzymskiej Bazylice Dwunastu Świętych Apostołów. Pierwotnie święto przypadało 1 maja; reforma kalendarza z 1969 roku przesunęła je na 3 maja, a Episkopat Polski – na 6 maja.

Filip

Pochodził z Betsaidy, tego samego miasta co Piotr i Andrzej. W Ewangelii św. Jana pojawia się kilkakrotnie, zawsze w roli pośrednika: to on przyprowadza do Jezusa Natanaela, do niego zwracają się Grecy chcący zobaczyć Nauczyciela, i to jemu Jezus zadaje pytanie o chleb przed rozmnożeniem. Najbardziej pamiętna jest jednak jego prośba podczas mowy pożegnalnej – „pokaż nam Ojca” – i odpowiedź zawierająca wyrzut, że po tak długim czasie nadal go nie rozpoznaje.

Jakub Młodszy

Drugi z patronów to Jakub, syn Alfeusza, nazywany Młodszym dla odróżnienia od Jakuba Większego, brata Jana. Tradycja utożsamia go z Jakubem stojącym na czele wspólnoty jerozolimskiej – pierwszym biskupem Jerozolimy, który przewodniczył tak zwanemu soborowi jerozolimskiemu rozstrzygającemu, czy nawróceni poganie mają przestrzegać Prawa Mojżeszowego. Jemu też przypisuje się autorstwo Listu św. Jakuba, znanego ze zdania o wierze bez uczynków.

„Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś?”

J 14,9