Wspomnienie dowolne

Wspomnienie św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, biskupa

17 września (co roku) Biały / złoty
Czas obchodów w roku liturgicznym
Adwent Narodzenie Pańskie Okres zwykły Wielki Post Triduum Okres Wielkanocny Okres zwykły

17 września to dzień wspomnienia św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, arcybiskupa warszawskiego, który spędził 20 lat na zesłaniu z rozkazu cara. Obchody tego dnia są dobrowolne i przeprowadzane w białym kolorze.

Dzieciństwo po zsyłce matki

Urodził się 1 listopada 1822 roku w Wojutynie na Wołyniu. W wieku 16 lat jego matka, Ewa, została zesłana na Syberię za udział w działalności konspiracyjnej. Dzieci rozdzielono – Zygmunta umieszczono u krewnych i dobroczyńców. Studiował matematykę w Moskwie, a później wyjechał na Sorbonę do Paryża.

Paryż i Słowacki

W środowisku Wielkiej Emigracji zaprzyjaźnił się z Juliuszem Słowackim i był obecny przy jego śmierci w 1849 roku. Ten fakt zapisał się w historii literatury polskiej. Wcześniej, w 1848 roku, brał udział w powstaniu wielkopolskim.

Kapłan w Petersburgu

Po powrocie do kraju wstąpił do seminarium w Żytomierzu, a następnie do Akademii Duchownej w Petersburgu. Święcenia przyjął w 1855 roku. Jako profesor tej uczelni założył w 1857 roku Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi oraz przytułek dla polskich sierot.

Arcybiskup, którego nikt nie chciał

W 1862 roku, z nominacji cara, objął arcybiskupstwo warszawskie. Przyjęto go z nieufnością – dla wielu warszawiaków był człowiekiem Petersburga. Otworzył zamknięte kościoły, przywrócił życie religijne w mieście i unikał zaangażowania politycznego, co spotkało się z krytyką z obu stron.

List do cara i zesłanie

Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku napisał list do Aleksandra II, protestując przeciw represjom i domagając się autonomii dla Polski. W odpowiedzi został wezwany do Petersburga, pozbawiony urzędu i zesłany do Jarosławia nad Wołgą, gdzie spędził 20 lat. Po zwolnieniu w 1883 roku nie mógł wrócić do Warszawy – osiadł w Dźwiniaczce w Galicji, pracując jako duszpasterz wiejski, ucząc dzieci i budując szkołę.

Kanonizacja

Zmarł 17 września 1895 roku w Krakowie. Jan Paweł II beatyfikował go w 2002 roku w Krakowie, a Benedykt XVI kanonizował 11 października 2009 roku w Rzymie.

„Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.”

Mt 5,10