Wspomnienie św. Norberta, biskupa
6 czerwca Kościół wspomina św. Norberta z Xanten, założyciela wspólnoty norbertanów. Wspomnienie ma charakter dowolny i obchodzone jest w kolorze białym – to dzień jego śmierci w 1134 roku.
**Piorun pod Vreden**
Urodził się około 1080 roku w Xanten, w rodzinie blisko związanej z cesarskim dworem. Wychowywał się w dostatku, przez pewien czas przebywając na dworze Henryka V, uwikłanego w konflikt o inwestyturę z papiestwem. Kluczowym momentem w jego życiu była, według tradycji, gwałtowna burza w okolicach Vreden około 1115 roku – piorun uderzył blisko niego, stracił przytomność, a jego koń go zrzucił. Odczytał to jako znak i porzucił dotychczasowe życie, odmawiając nawet przyjęcia biskupstwa Cambrai, uznając, że nominacja bez zgody papieża byłaby nieważna.
**Wędrowny kaznodzieja**
W 1115 roku przyjął święcenia kapłańskie i przez kilka lat prowadził życie ubogiego kaznodziei wędrownego. Chodził boso, głosząc pokutę i reformę obyczajów wśród duchowieństwa, co budziło entuzjazm wiernych, ale też niechęć części kleru, dla którego był niewygodnym przykładem.
**Prémontré – początek nowej reguły**
25 grudnia 1121 roku w Prémontré, w północnej Francji, Norbert wraz z czterdziestoma towarzyszami złożył śluby zakonne, dając początek Zakonowi Kanoników Regularnych, znanemu jako premonstratensi (w Polsce – norbertanie). Reguła zakonna łączyła życie wspólnotowe kanoników z pracą duszpasterską na zewnątrz, stanowiąc model pośredni między życiem kontemplacyjnym a parafialnym duszpasterstwem.
**Arcybiskup Magdeburga**
W 1126 roku papież Honoriusz II mianował go arcybiskupem Magdeburga – diecezji trudnej, pogranicznej i niespokojnej. Norbert, choć niechętny tej nominacji, przyjął godność, pracując jako duszpasterz aż do śmierci 6 czerwca 1134 roku. Jego kult został zatwierdzony przez Grzegorza XIII w 1582 roku. Do Polski norbertanie i norbertanki dotarli już w XII wieku – ich klasztor na krakowskim Zwierzyńcu funkcjonuje nieprzerwanie od tamtego czasu.
„Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!”
Rz 10,15