Kalendarz świąt nietypowych · data stała

Światowy Dzień Fotografii Otworkowej

Światowy Dzień Fotografii Otworkowej obchodzony 25 kwietnia (często w ostatnią niedzielę miesiąca) celebruje technikę pinhole, wywodzącą się z camera obscura.

Typ daty
data stała
Zasięg
Globalny

Światowy Dzień Fotografii Otworkowej – pochodzenie

Międzynarodowe - inicjatywa środowiska fotografów

Światowy Dzień Fotografii Otworkowej to międzynarodowe święto poświęcone najprostszej technice fotograficznej, polegającej na wykorzystaniu aparatu pozbawionego obiektywu, w którym światło przechodzi przez mikroskopijny otwór, tworząc obraz na materiale światłoczułym. Obchody odbywają się w ostatnią niedzielę kwietnia, co oznacza, że w 2026 roku przypadną na 26 kwietnia, a w 2027 na 25 kwietnia.

Fotografia otworkowa (pinhole) wyróżnia się prostotą konstrukcji. Aparat składa się z zamkniętej przestrzeni z małym otworem w jednej ścianie i materiałem światłoczułym w drugiej. Brak soczewki czy przysłony sprawia, że obraz jest rzutowany na tylną ściankę w odwróconej formie. Efektem są długie czasy naświetlania (od sekund do godzin), nieskończona głębia ostrości i charakterystyczna miękkość obrazu, której nie da się osiągnąć filtrami cyfrowymi.

Święto powstało na początku XXI wieku z inicjatywy fotografów-amatorów i miłośników tradycyjnych technik. Według najpopularniejszej wersji, jego początki datuje się na 2001 rok, kiedy uruchomiono międzynarodową galerię internetową, w której każdy mógł zamieścić swoje zdjęcie wykonane tego dnia. Inicjatywa ma charakter oddolny, nie jest związana z instytucjami państwowymi, a jej popularność utrzymuje się dzięki corocznym wspólnym wystawom. Sam pomysł camera obscura, na którym opiera się fotografia otworkowa, sięga starożytności – opisywali go m.in. Arystoteles i arabski uczony Ibn al-Hajsam, a renesansowi artyści, w tym Leonardo da Vinci, wykorzystywali go do nauki perspektywy.

Zbudowanie własnego aparatu otworkowego jest niezwykle proste i możliwe w krótkim czasie. Wystarczą: pusta puszka lub pudełko (wyklejone czarnym materiałem), folia aluminiowa z mikroskopijnym otworem (wykonanym igłą), materiał światłoczuły (np. papier fotograficzny), migawka z taśmy klejącej oraz notatnik do zapisywania czasów naświetlania. Pierwsze próby często wymagają eksperymentowania, ale efekt jest satysfakcjonujący.

Z fotografii otworkowej wywodzi się solarografia – technika, w której aparat pozostawia się na długie okresy (tygodnie lub miesiące) przytwierdzony do drzewa lub słupa. Światło słoneczne przemieszcza się po niebie, tworząc na papierze serię jasnych łuków, co daje unikalny, artystyczny efekt niemożliwy do osiągnięcia za pomocą fotografii cyfrowej. Fotografię otworkową można również uprawiać na dużych formatach, a rekordziści budują aparaty w postaci całych pomieszczeń (np. hangarów czy magazynów), zachowując tę samą zasadę działania. Organizatorzy warsztatów podkreślają, że kluczowa jest proporcja między wielkością otworu, odległością i czasem naświetlania, co czyni tę technikę dostępną nawet dla początkujących.

Obchody Światowego Dnia Fotografii Otworkowej polegają na zbudowaniu aparatu, wykonaniu zdjęcia w niedzielę obchodów i przesłaniu go do wspólnej galerii. W Polsce muzea i domy kultury organizują warsztaty, podczas których zarówno dzieci, jak i dorośli mogą spróbować swoich sił w tej technice, ponieważ nie wymaga ona specjalistycznej wiedzy. Przed udziałem warto sprawdzić dokładną datę obchodów w danym roku, ponieważ zawsze przypada ona w ostatnią niedzielę kwietnia.

Ciekawostki

  1. Obchody są ruchome - przypadają w ostatnią niedzielę kwietnia, więc data zmienia się co roku.
  2. Aparat otworkowy nie ma obiektywu; rolę optyki pełni otwór wielkości ukłucia igłą.
  3. Zjawisko camera obscura opisywał już Arystoteles, a renesansowi malarze wykorzystywali je do budowania perspektywy.
  4. Z fotografii otworkowej wywodzi się solarografia, w której jedno naświetlanie trwa nawet kilka miesięcy.