Imię męskie

Imieniny Odo

Najbliższe imieniny Odo wypadają 18 listopada 2026 — za 35 dni. W ciągu roku obchodzi się je łącznie 3 razy.

Imię Odo w liczbach

13 Polaków nosi to imię
#8509 Miejsce w rankingu imion
męskie Rodzaj imienia
3 Dni, w których obchodzi imieniny

Kiedy Odo obchodzi imieniny?

DataZa ile dni
18 listopada 35 dni
4 lipca 263 dni
7 lipca 266 dni

Szukasz słów dla solenizanta? Zobacz życzenia imieninowe - krótkie, rymowane, oficjalne i śmieszne, gotowe do skopiowania.

Odo - Znaczenie i pochodzenie imienia

Pochodzenie: Franko-germańskie imię, którego łacińska forma wywodzi się od elementu „aud” lub „ot”, oznaczającego bogactwo i odziedziczony majątek; do języka polskiego trafiło poprzez łacinę kościelną.

Ten pojedynczy element oznacza majątek, bogactwo, dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie; ten sam rdzeń kryje się za imieniem Otto. Ponieważ jest to krótka, niezłożona forma, odczytuje się ją po prostu jako „ten bogaty”, a nie jako dwuczęściowe życzenie.

Zdrobnienia i inne formy

Odon Eudes (francuski) Oddone (włoski)

Patroni

Święty Odo z Cluny, opat

Drugi opat klasztoru w Cluny od 927 roku aż do śmierci w 942 roku, człowiek, który przekształcił pojedynczy zreformowany klasztor w Burgundii w ruch reformatorski. Otrzymał władzę nad klasztorami w całej Francji i we Włoszech i wykorzystał ją do przywrócenia reguły benedyktyńskiej tam, gdzie uległa ona zanikowi, pozostawiając po sobie kazania, żywot św. Geralda z Aurillac oraz utwory liturgiczne. Jego święto obchodzone jest 18 listopada.

Święty Odo z Canterbury, zwany Odo Dobrym

Anglik pochodzenia duńskiego, który w 941 roku został arcybiskupem Canterbury i pełnił funkcję doradcy trzech królów. Wspierał odrodzenie monastyczne w Anglii w X wieku oraz wspierał karierę swojego siostrzeńca, św. Oswalda z Worcester, który kontynuował jego dzieło. Zmarł w 958 roku i był czczony w Canterbury jako biskup-reformator i obrońca dyscypliny kościelnej.

Popularność imienia Odo

Imię Odo nosi obecnie 13 osób w Polsce, co daje mu 8509. miejsce wśród imion męskich.

Statystyki imienia Odo

Częstotliwość nadawania imienia dla noworodków w danym roku

Ile razy imię Odo zostało nadane dzieciom urodzonym w Polsce w danym roku (dane rejestru PESEL, MSWiA).

2 2017

Źródło: dane.gov.pl · pełny ranking popularności imion

Liczba osób żyjących w czasie

Ilu żyjących dziś w Polsce osób nosi imię Odo, wg kolejnych zrzutów rejestru PESEL (dane MSWiA). Ta liczba obejmuje osoby w każdym wieku, nie tylko nowo narodzone. Serwis dane.gov.pl udostępnia takie zrzuty za lata 2019-2026 (wcześniejszych zrzutów rejestru dla osób żyjących MSWiA nie publikowało) - jeżeli na wykresie brakuje któregoś roku z tego zakresu, oznacza to, że w danym zrzucie to imię miało zbyt mało wystąpień, by trafić na listę.

0 4 8 11 15 2019: 10 10 2020: 10 10 2021: 11 11 2022: 11 11 2023: 11 11 2024: 13 13 2025: 13 13 2026: 13 13 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Rok zrzutu rejestru PESEL Liczba żyjących osób

Źródło: dane.gov.pl · pełny ranking popularności imion

O imieniu Odo

Cluny i kształt średniowiecznej Europy

Odo to imię pochodzące z czasów, gdy opaci mieli równie duże znaczenie co królowie. Reforma kluniacka, którą św. Odo zapoczątkował w Burgundii w X wieku, zreorganizowała życie monastyczne w całym łacińskim Zachodzie, a jej wpływ dotarł do Polski w ciągu stulecia od chrztu tego kraju poprzez benedyktyńskie zakłady, które ukształtowały polską naukę i liturgię. Imię to rozprzestrzeniło się wraz z reformą: Odo z Bayeux, biskup-wojownik i przyrodni brat Wilhelma Zdobywcy, oraz Odo z Paryża, król Franków Zachodnich, należą do tej samej fali użycia.

Odo lub Odon

W języku polskim imię to stwarza pewną trudność praktyczną. Łacińskie Odo ma rdzeń skośny na -on-, dlatego język polski przyjął formę rozszerzoną Odon jako swoją podstawową formę mianownika, dokładnie tak samo, jak przekształcił łacińskie Bruno w Brunon. W tekstach polskich pisze się zatem Odon z Cluny w odniesieniu do opata, a chłopiec zarejestrowany po prostu jako Odo będzie w mowie potocznej odmieniany za pomocą form Odon. Każdy, kto wybiera między tymi dwoma pisowniami, wybiera między międzynarodową formą łacińską a naturalizowaną formą polską.

Współczesne użycie

Obie pisownie są obecnie bardzo rzadkie w Polsce i spotyka się je głównie w piśmie historycznym, w nazwach domów zakonnych oraz sporadycznie jako celowy wybór archaiczny.