Imieniny Terencji
Najbliższe imieniny Terencji wypadają 21 czerwca 2027 — za 250 dni.
Imię Terencja w liczbach
Kiedy Terencja obchodzi imieniny?
| Data | Za ile dni |
|---|---|
| 21 czerwca | 250 dni |
Szukasz słów dla solenizanta? Zobacz życzenia imieninowe - krótkie, rymowane, oficjalne i śmieszne, gotowe do skopiowania.
Terencja - Znaczenie i pochodzenie imienia
Pochodzenie: Łacina, polska forma imienia Terentia, żeńska odmiana rzymskiego imienia rodowego Terentius.
Nazwa rodu Terentius nie ma jednoznacznej etymologii i prawdopodobnie pochodzi z okresu przedłacińskiego; podawane niekiedy wyjaśnienie, że wywodzi się ona od słowa „terere” (trzeć lub młócić), jest raczej przypuszczeniem niż potwierdzonym wnioskiem.
Zdrobnienia i inne formy
O imieniu Terencja
Nazwa klanu, a nie cnota
W przeciwieństwie do większości imion występujących w polskim almanachu, imię Terencja niczego nie opisuje. Rzymskie kobiety w czasach republiki nazywano zazwyczaj żeńską formą nazwiska ojca, więc każda córka z rodu Terentia nazywała się po prostu Terentia; rozróżnienie między siostrami dokonywano za pomocą przezwisk lub słów oznaczających starszą i młodszą. Nazwiska tego typu niosą ze sobą rodowód zamiast znaczenia, dlatego w rzetelnym wpisie nie ma nic do przetłumaczenia.
Żona Cycerona
Najlepiej udokumentowaną Terentią jest żona Marka Tulliusza Cycerona. Pozostała z nim w związku małżeńskim przez około trzydzieści lat, posiadała znaczny majątek we własnym imieniu i zarządzała nim, podczas gdy on pełnił urzędy, a później przetrwała wygnanie; zachowana korespondencja między nimi jest niezwykle szczera w kwestiach pieniędzy, majątku i spraw domowych, a małżeństwo zakończyło się rozwodem około 46 r. p.n.e. Ten sam ród dał Rzymowi autora komedii Publiusza Terentiusza Afera — w języku angielskim Terence’a — wyzwoleńca z Afryki Północnej, którego łacina była uznawana za wzór elegancji przez następne piętnaście stuleci.
Skąd pochodzi imieniny
W polskich kalendarzach imię Terencja występuje obok męskiego Terencjusza, a data ta wywodzi się raczej ze święta męskiego męczennika niż z osobnej świętej. Jest to powszechna praktyka w polskim almanachu: żeńskie formy imion łacińskich i greckich są zazwyczaj przypisywane do dnia ich męskiego odpowiednika, dzięki czemu imię może mieć stałą datę, nie mając własnego patrona.