Wspomnienie św. Oskara, biskupa

3 lutego obchodzimy wspomnienie św. Oskara, znanego również jako Ansgar – biskupa i misjonarza, nazywanego Apostołem Północy. Choć dzień ten jest dobrowolnym świętem w kolorze białym, w praktyce często ustępuje miejsca bardziej popularnemu wspomnieniu św. Błażeja, przez co postać Oskara jest mniej obecna w większości parafii.

Urodził się 8 września 801 roku w Amiens w północnej Francji. Kształcił się w opactwie benedyktyńskim w Corbie, skąd w 822 roku został wysłany do nowo powstałego klasztoru w Corvey w Saksonii. Placówka ta miała wspierać chrystianizację ziem podbitych przez Karola Wielkiego.

W 826 roku towarzyszył ochrzczonemu władcy Danii, Haraldowi Klakowi, w powrocie do kraju i podjął tam swoją pierwszą misję. Kilka lat później udał się do Szwecji, gdzie założył pierwszą wspólnotę chrześcijańską w Birce – ważnym ośrodku handlowym epoki wikingów. Warunki misji były trudne: brak stałego wsparcia politycznego, zależność od decyzji lokalnych władców i konieczność rozpoczynania działalności od nowa po każdej zmianie na tronie.

W 831 roku został pierwszym arcybiskupem nowo utworzonej metropolii w Hamburgu, która miała być centrum misji skandynawskiej. W 845 roku miasto zostało zniszczone przez najazd Wikingów, którzy spalili katedrę i bibliotekę. Oskar nie poddał się – połączył odbudowę zniszczonej stolicy hamburskiej z biskupstwem w Bremie i stamtąd kontynuował swoją pracę, w tym drugą trudną misję w Szwecji w latach pięćdziesiątych IX wieku.

Zmarł 3 lutego 865 roku w Bremie. Jego uczeń, Rimbert, spisał „Żywot świętego Anskara”, który stanowi podstawowe źródło do dziejów chrystianizacji Skandynawii. Dokument ten szczerze opisuje zarówno porażki, jak i sukcesy misji. Kult Oskara został zatwierdzony przez papieża Mikołaja I w 867 roku. Jest on patronem Skandynawii i Hamburga.

„Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.”

Iz 49,6