Wspomnienie św. Bonifacego, biskupa i męczennika

5 czerwca Kościół katolicki wspomina św. Bonifacego, biskupa i męczennika, znanego jako apostoł Niemiec i główny patron tego kraju. Wspomnienie liturgiczne ma charakter obowiązkowy, odbywa się w czerwieni i przypada w rocznicę jego śmierci w 754 roku.

Święty Bonifacy urodził się około 675 roku w Wesseksie (Anglia) jako Winfryd. Był benedyktynem, wykładowcą gramatyki i cenionym uczonym. Mimo spokojnej kariery w angielskim klasztorze, około 40. roku życia podjął decyzję o misji chrystianizacyjnej. Jego pierwsza wyprawa do Fryzji zakończyła się niepowodzeniem. W 719 roku udał się do Rzymu, gdzie papież Grzegorz II nadał mu nowe imię – Bonifacy – oraz oficjalne pełnomocnictwo do pracy wśród ludów germańskich.

Jednym z najbardziej znanych epizodów jego misji było wydarzenie w heskim Geismar około 723 roku. Bonifacy publicznie ściął potężny dąb poświęcony germańskiemu bogu Donarowi. Gdy nie spotkała go żadna kara, z pozyskanego drewna kazał zbudować kaplicę. Ten gest konfrontacji z pogańskimi wierzeniami stał się symbolem jego metody działania.

Bonifacy nie ograniczał się jednak tylko do symbolicznych aktów. Jego praca organizacyjna miała kluczowe znaczenie dla rozwoju chrześcijaństwa w Europie. Zakładał biskupstwa i klasztory, między innymi opactwo w Fuldzie, wytyczał granice diecezji i zwoływał synody, które porządkowały zaniedbania w Kościele frankijskim. Około 745 roku został arcybiskupem Moguncji. Pozostawił po sobie obszerną korespondencję, będącą jednym z najcenniejszych zbiorów listów wczesnego średniowiecza, w których widoczna jest jego drobiazgowa współpraca z Rzymem.

W wieku blisko 80 lat Bonifacy powrócił do Fryzji, gdzie zaczynał swoją misję. 5 czerwca 754 roku pod Dokkum, oczekując na obrzęd bierzmowania wraz z grupą neofitów, został napadnięty i zabity wraz z towarzyszami. Jego ciało pochowano w Fuldzie. Według tradycji, kodeks znaleziony w jego grobie miał widoczne nacięcia, związane z próbą zasłonięcia się księgą przed ciosem.

Grób Bonifacego w Fuldzie stał się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w Rzeszy, a samo opactwo – ośrodkiem piśmiennictwa i kopiowania rękopisów. Symboliczne znaczenie Fuldy przetrwało wieki, a od XIX wieku to właśnie tam odbywają się doroczne obrady niemieckiej konferencji episkopatu. Święty Bonifacy pozostaje głównym patronem Niemiec, a jego działalność miała fundamentalne znaczenie dla chrystianizacji i organizacji Kościoła w Europie.

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.”

J 12,24