Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy

10 lutego Kościół katolicki obchodzi wspomnienie św. Scholastyki, siostry św. Benedykta i pierwszej benedyktynki, której obchód jest obowiązkowy w liturgii w kolorze białym.

**Bliźniaczka z Nursji**

Urodziła się około 480 roku w Nursji, w regionie Umbria, jako bliźniacza siostra Benedykta. Większość informacji o jej życiu pochodzi z „Dialogów” św. Grzegorza Wielkiego, napisanych pod koniec VI wieku. Brak niezależnych źródeł sprawia, że jej biografia opiera się na jednej, przekazywanej przez wieki opowieści.

**Wspólnota pod Monte Cassino**

Od młodości poświęcona Bogu, Scholastyka kierowała żeńską wspólnotą w Plombariola, niedaleko klasztoru swojego brata na Monte Cassino. Rodzeństwo spotykało się raz w roku, zgodnie z regułą zakonną, która zabraniała częstszych wizyt i wstępu kobiet do męskiego klasztoru.

**Burza, która przedłużyła rozmowę**

Podczas ich ostatniego spotkania rozmawiali o duchowości do wieczora. Gdy Benedykt chciał wrócić do klasztoru, Scholastyka poprosiła, by został do rana. Odmówiwszy, powołał się na regułę, na co ona modliła się i nagle rozpętała się burza, uniemożliwiająca wyjście. Scholastyka wyjaśniła, że prosiła Boga o przedłużenie rozmowy. Rozmawiali całą noc.

Św. Grzegorz Wielki skomentował to słowami, że Scholastyka mogła więcej, ponieważ bardziej miłowała. Opowieść ta bywa interpretowana jako dialog między literą reguły a miłością, której reguła ma służyć.

**Trzy dni później**

Trzy dni po tym spotkaniu Scholastyka zmarła, około 547 roku. Według relacji Grzegorza, Benedykt ujrzał jej duszę wznoszącą się ku niebu jako gołębicę i nakazał pochować ją w przygotowanym dla siebie grobie. Rodzeństwo spoczęło razem.

**Patronka**

Scholastyka jest patronką mniszek benedyktyńskich. W tradycji ludowej wzywano jej wstawiennictwa podczas burz i ulew, nawiązując do historii o burzy, która przedłużyła jej spotkanie z bratem.

„Więcej mogła, bo bardziej miłowała.”

św. Grzegorz Wielki, Dialogi II,33