Wspomnienie Św. Patryka
17 marca to dzień wspomnienia św. Patryka, apostoła Irlandii. Choć obchody są fakultatywne, w Irlandii i wśród irlandzkiej diaspory mają charakter uroczysty i święta narodowego. Kolor liturgiczny zależy od okresu liturgicznego – zwykle jest to zieleń, związana z Irlandią również w kontekście pozaliturgicznym.
Święty Patryk urodził się pod koniec IV wieku w rzymskiej Brytanii, w rodzinie związanej z duchowieństwem, choć w młodości nie był gorliwym chrześcijaninem. Około szesnastego roku życia został porwany przez Irlandczyków i sprzedany w niewolę, gdzie przez sześć lat pracował przy wypasaniu bydła. To właśnie w tym okresie, jak opisał w swoim „Wyznaniu”, ponownie odkrył wiarę.
Po ucieczce i powrocie do domu miał sen, w którym usłyszał wezwanie, by wrócił do Irlandii jako głosiciel Ewangelii. Wykształcił się w kościelnych kręgach kontynentalnych i w latach trzydziestych V wieku powrócił na wyspę jako biskup.
Patryk działał w społeczeństwie plemiennym, bez scentralizowanej władzy. Docierał do lokalnych władców, zdobywając ich przychylność, co umożliwiało chrzest całych wspólnot. Tradycja przypisuje mu używanie trójlistnej koniczyny (shamrock) jako symbolu Trójcy Świętej w nauczaniu – choć anegdota ta pojawia się dopiero w późniejszych źródłach, jest głęboko zakorzeniona w irlandzkiej religijności.
Zachowały się dwa autentyczne teksty autorstwa św. Patryka: „Wyznanie” oraz „List do żołnierzy Koroticusa”, w którym protestował przeciwko porwaniu i zabiciu irlandzkich chrześcijan przez brytyjskiego wodza. Są to jedne z najstarszych pism mieszkańców wysp brytyjskich z tego okresu.
Święty Patryk zmarł prawdopodobnie 17 marca, choć dokładny rok pozostaje niepewny – tradycyjnie przyjmuje się rok 461. Nigdy nie został formalnie kanonizowany, ale jego kult uznano na mocy wielowiekowej czci. Dziś jest patronem Irlandii, a dzień jego wspomnienia obchodzony jest paradami i festynami na całym świecie, szczególnie w miejscach zamieszkałych przez irlandzką diasporę.
„Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu.”
Mk 16,15