Uroczystość

Uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski

23 kwietnia (co roku) Czerwony

23 kwietnia Kościół w Polsce celebruje uroczystość św. Wojciecha – biskupa i męczennika, głównego patrona kraju oraz archidiecezji gnieźnieńskiej. Data ta upamiętnia rocznicę jego śmierci, która miała miejsce w 997 roku.

Czech, który stał się patronem Polski

Wojciech przyszedł na świat około 956 roku w Libicach, w zamożnym czeskim rodzie Sławnikowiców. Pełnił funkcję biskupa Pragi, jednak dwukrotnie musiał opuścić swoją diecezję z powodu konfliktów z lokalnym możnowładztwem oraz nieudanych prób reform obyczajowych. Po wymordowaniu jego rodu przez politycznych rywali, powrót do Czech stał się niemożliwy. Znalazł schronienie u Bolesława Chrobrego i stamtąd wyruszył z misją chrystianizacyjną do pogańskich Prusów.

Krótka misja, która zmieniła bieg historii

Wyprawa zakończyła się bardzo szybko. Prusowie, uznając misjonarzy za intruzów naruszających ich świętą przestrzeń, zażądali ich odejścia. 23 kwietnia 997 roku Wojciech został zamordowany. Bolesław Chrobry wykupił jego ciało – według tradycji za kwotę równą wadze złota – i złożył je w Gnieźnie.

Polityczne konsekwencje męczeństwa

Śmierć Wojciecha miała dalekosiężne skutki dla młodego państwa polskiego. Już w 999 roku papież Sylwester II kanonizował go, czyniąc pierwszym męczennikiem Europy Środkowej wyniesionym na ołtarze. Rok później, w 1000 roku, do grobu świętego przybył cesarz Otton III; zjazd gnieźnieński zaowocował utworzeniem niezależnej metropolii kościelnej w Gnieźnie, co uniezależniło polski Kościół od struktur niemieckich i umocniło pozycję Bolesława Chrobrego na drodze do korony królewskiej.

Drzwi Gnieźnieńskie – artystyczne świadectwo męczeństwa

Najcenniejszym zabytkiem związanym ze św. Wojciechem są romańskie Drzwi Gnieźnieńskie, powstałe w drugiej połowie XII wieku. Ta odlana z brązu para skrzydeł przedstawia osiemnaście scen z życia i męczeństwa świętego. Drzwi te uznawane są za jedno z najwybitniejszych dzieł sztuki romańskiej w tej części Europy oraz za najstarszą zachowaną narrację obrazową poświęconą polskiemu świętemu.