III Niedziela Wielkiego Postu

Trzecia Niedziela Wielkiego Postu znajduje się w połowie drogi między Środą Popielcową a Wielkanocą. W zależności od roku liturgicznego, czytania różnią się: w roku A to rozmowa Jezusa z Samarytanką przy studni Jakuba, w roku B – wypędzenie przekupniów ze świątyni, a w roku C – przypowieść o nieowocującym drzewie figowym.

Spotkanie z Samarytanką łamie wiele ówczesnych konwenansów – Żyd rozmawia z Samarytanką, mężczyzna z kobietą o wątpliwej reputacji, nauczyciel z prostą kobietą. Rozmowa zaczyna się od prośby o wodę, a kończy wyznaniem wiary całej społeczności. Symbolika wody żywej, w przeciwieństwie do wody ze studni, którą trzeba czerpać wciąż od nowa, dała tej niedzieli jej tradycyjną nazwę – Niedziela o Wodzie.

Ta niedziela rozpoczyna cykl trzech skrutyniów – obrzędów sprawowanych w III, IV i V Niedzielę Wielkiego Postu nad dorosłymi katechumenami. Ich celem jest oczyszczenie umysłu i serca, umocnienie wobec pokus oraz utwierdzenie woli wybranych. Czytania z Ewangelii św. Jana (Samarytanka, niewidomy od urodzenia i wskrzeszenie Łazarza) tworzą ciąg: woda, światło, życie. W parafiach, gdzie praktykuje się skrutynia, czytania roku A mają pierwszeństwo także w latach B i C.

W polskich kościołach trwają nabożeństwa wielkopostne – Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale, a szaty liturgiczne pozostają fioletowe. To właśnie w III i IV Niedzielę Wielkiego Postu przypada szczyt rekolekcji wielkopostnych, przed spowiedzią przedświąteczną, którą większość wiernych odbywa jeszcze przed Wielkim Tygodniem, gdy w konfesjonałach robi się ciasno.

„Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki.”

J 4,14