Wspomnienie św. Fidelisa z Sigmaringen, prezbitera i męczennika

Wspomnienie św. Fidelisa z Sigmaringen, kapucyna i pierwszego męczennika Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, obchodzone jest 24 kwietnia. Jego imię zakonne, oznaczające „wierny”, na stałe wpisało się w historię, mimo że pochodził z rodu Rey i urodził się w 1578 roku w Sigmaringen w Szwabii. Ukończył prawo we Fryburgu, zdobywając tytuł doktora, i pracował jako adwokat, znany z bezinteresownej obrony ubogich, co przyniosło mu przydomek „adwokat ubogich”. Rozczarowany korupcją w sądownictwie, w 1612 roku wstąpił do zakonu kapucynów.

W 1622 roku został wysłany do Gryzonii, regionu opanowanego przez zwolenników Zwingliego, w trakcie trwającej wojny trzydziestoletniej. Jako katolicki kaznodzieja i symbol cudzej władzy, spotkał się z wrogością lokalnych chłopów. Zginął 24 kwietnia 1622 roku w Seewis, napadnięty po wygłoszeniu kazania.

Beatyfikowany w 1729 roku, a kanonizowany w 1746 roku przez Benedykta XIV, Fidelis jest czczony w ikonografii jako kapucyn w brązowym habicie, z maczugą, mieczem i palmą męczeństwa. Jego relikwie przechowywane są w Feldkirch i Chur. Choć w większości parafii jego wspomnienie jest dowolne, u kapucynów ma szczególne znaczenie. Jego historia przypomina, że Kościół celebruje postawę człowieka, a nie kontekst polityczny, w którym przyszło mu żyć.

„Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!””

Mt 25,21