Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej obchodzone jest 22 sierpnia, dokładnie tydzień po uroczystości Wniebowzięcia. To jedno z najmłodszych świąt maryjnych w kalendarzu liturgicznym, ustanowione zaledwie ponad siedemdziesiąt lat temu.
### Geneza święta
Święto Maryi Królowej zostało wprowadzone przez papieża Piusa XII encykliką *Ad caeli Reginam* z 11 października 1954 roku, ogłoszoną w Roku Maryjnym, upamiętniającym stulecie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. Początkowo papież wyznaczył datę 31 maja. Choć tytuł Królowej pojawiał się wcześniej w litanii loretańskiej, antyfonach *Salve Regina* i *Regina caeli* oraz w piątej tajemnicy różańca, dopiero encyklika nadała mu pełne znaczenie teologiczne i osobny dzień w kalendarzu.
### Zmiana daty
W wyniku reformy liturgicznej po Soborze Watykańskim II święto przeniesiono na 22 sierpnia, zamykające oktawę Wniebowzięcia. Zmiana ta miała logiczne uzasadnienie: królowanie Maryi jest konsekwencją jej Wniebowzięcia, dlatego oba wydarzenia powinny być obchodzone blisko siebie. Dawną datę 31 maja przeznaczono na święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
### Znaczenie tytułu
Konstytucja *Lumen gentium* podkreśla, że Maryja została wywyższona przez Pana jako Królowa, ale jej godność wynika z macierzyństwa i upodobnienia do Syna, a nie z własnej władzy. Liturgia 22 sierpnia nawiązuje do sceny Zwiastowania, gdzie anioł zapowiada panowanie Syna, a nie Matki. W praktyce duszpasterskiej dzień ten bywa okazją do odnawiania aktów zawierzenia oraz koronacji obrazów i figur maryjnych.
### Ikonografia
W sztuce sakralnej Maryja Królowa przedstawiana jest często w koronie, z berłem i wieńcem dwunastu gwiazd, nawiązującym do wizji biblijnej. W Polsce ten typ wizerunku upowszechniły koronacje cudownych obrazów, z których najważniejszą była koronacja obrazu jasnogórskiego w 1717 roku, dokonana koronami przysłanymi przez papieża Klemensa XI – była to pierwsza taka koronacja poza Rzymem.
„a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca.”
Łk 1,32-33