Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

15 sierpnia to w Polsce podwójne święto – uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, jedno z najstarszych świąt maryjnych w Kościele katolickim, oraz Święto Wojska Polskiego, upamiętniające Cud nad Wisłą. W tradycji ludowej dzień ten znany jest jako Matki Bożej Zielnej, związany z obrzędami dożynkowymi i błogosławieństwem pól.

Dogmat o Wniebowzięciu, czyli wzięciu Maryi z ciałem i duszą do nieba, choć przyjmowany przez wieki, został formalnie ogłoszony dopiero w 1950 roku przez papieża Piusa XII w bulli *Munificentissimus Deus*. To najmłodszy dogmat Kościoła, przy czym dokument nie rozstrzyga, czy Maryja przed Wniebowzięciem zmarła – tradycja wschodnia nazywa ten dzień *Zaśnięciem Bogurodzicy*.

Od IX wieku 15 sierpnia wiąże się z obrzędem święcenia ziół, kwiatów, kłosów zbóż i owoców, co podkreśla związek święta z cyklem rolniczym. Poświęcone bukiety przechowywano przez rok, wykorzystując je w celach leczniczych i ochronnych.

W Polsce szczególne obchody odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie Misterium Zaśnięcia i Wniebowzięcia to kilkudniowe widowisko religijne z procesjami, gromadzące dziesiątki tysięcy wiernych. Święto łączy wymiar religijny z patriotycznym, czego symbolem jest określenie *Cud nad Wisłą*, upamiętniające Bitwę Warszawską z 1920 roku.

„Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.”

Łk 1,49