Trzech Króli (Objawienie Pańskie, Epifania)

6 stycznia Kościół katolicki obchodzi uroczystość Objawienia Pańskiego, w Polsce potocznie znaną jako święto Trzech Króli. Jest to jedno z najstarszych świąt chrześcijańskich, celebrowane na Wschodzie nawet przed Bożym Narodzeniem. W Polsce jest to dzień ustawowo wolny od pracy.

Choć nazwa „Trzech Króli” jest powszechnie używana, nie do końca oddaje sens biblijnego przekazu. Ewangelia św. Mateusza mówi o magach ze Wschodu, którzy byli astrologami i obserwatorami nieba. Biblia nie wspomina ani o ich liczbie, ani o królewskich tytułach. Trójka pochodzi od trzech darów – złota, kadzidła i mirry. Imiona Kacper, Melchior i Baltazar pojawiły się dopiero w późniejszych przekazach. Nazwa „Objawienie Pańskie” lepiej oddaje istotę święta: chodzi o pierwsze objawienie się Chrystusa poganom, czyli ludziom spoza kręgu izraelskiego.

Podczas Mszy 6 stycznia święci się kredę i kadzidło. Kredą pisze się na drzwiach domów litery K+M+B wraz z rokiem. Popularna interpretacja wskazuje na imiona mędrców, ale w tradycji Kościoła istnieje też starsze znaczenie – C+M+B oznacza „Christus Mansionem Benedicat” („Niech Chrystus błogosławi ten dom”).

W czasach PRL święto było dniem wolnym do 1960 roku, kiedy władze komunistyczne zniosły je jako element polityki antykościelnej. Po latach inicjatywa obywatelska z 2008 roku, wsparta m.in. przez NSZZ „Solidarność”, doprowadziła do przywrócenia dnia wolnego od 2011 roku.

W ostatnich latach w Polsce popularność zyskały Orszaki Trzech Króli – uliczne przemarsze łączące jasełka, kolędowanie i radosne świętowanie. Organizowane w setkach miejscowości, stały się rozpoznawalnym elementem polskiego stycznia, wyróżniającym się na tle innych krajów europejskich.

„Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon.”

Mt 2,2