Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła nie jest obchodzone w stałym terminie – przypada w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, czyli pięćdziesiąt dni po Wielkanocy. Umiejscowienie go bezpośrednio po Pięćdziesiątnicy nie jest przypadkowe: następnego dnia po narodzinach Kościoła liturgia wskazuje na obecność Maryi w Wieczerniku wraz z apostołami. Tytuł „Matki Kościoła” został oficjalnie ogłoszony podczas Soboru Watykańskiego II – papież Paweł VI nadał go Maryi 21 listopada 1964 roku, podsumowując w ten sposób dyskusję o jej roli w nauce o Kościele. Podstawą biblijną jest scena spod krzyża, gdzie Jezus powierza Maryję uczniowi, a ucznia Maryi, co interpretuje się jako przekazanie jej opieki nad całą wspólnotą wierzących. To wyjątkowe święto ma polskie korzenie – Konferencja Episkopatu Polski wprowadziła je do krajowego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 roku, za zgodą Pawła VI, jako pierwsza na świecie. Przez dziesięciolecia obchodzono je wyłącznie w Polsce i Argentynie. Dopiero w 2018 roku papież Franciszek, dekretem Kongregacji ds. Kultu Bożego, ustanowił je świętem obowiązkowym dla całego Kościoła łacińskiego. W polskim kalendarzu zachowało ono wyższą rangę. Czytania liturgiczne tego dnia nawiązują do dwóch kluczowych momentów: modlitwy apostołów z Maryją w oczekiwaniu na Ducha Świętego (Dzieje Apostolskie) oraz sceny pod krzyżem. To zestawienie podkreśla, że macierzyństwo Maryi wobec Kościoła nie jest wynalazkiem XX wieku, lecz sięga początków wspólnoty wierzących.

„Oto Matka twoja.”

J 19,27