III Niedziela Adwentu

Trzecia Niedziela Adwentu, znana jako Gaudete, wyróżnia się szczególnym znaczeniem, którego źródłem jest łacińska antyfona na wejście: „Gaudete in Domino semper” („Radujcie się w Panu zawsze”). To jedyny dzień w Adwencie, gdy kapłani mogą zamienić fioletowe szaty na różowe.

Róż w liturgii nie jest kolorem samodzielnym – powstaje poprzez rozjaśnienie fioletu bielą. Ta mieszanka symbolizuje przełamanie pokutnego tonu przez światło zbliżającego się święta. Podobna zasada obowiązuje w Niedzielę Laetare podczas Wielkiego Postu. Poza tymi dwoma dniami różowe szaty nie występują w rzymskim kalendarzu, co czyni je najrzadziej używanym kolorem liturgicznym.

Zmiana nie ogranicza się do szat. W Niedzielę Gaudete dopuszczalne jest ozdobienie ołtarza kwiatami i bardziej swobodne korzystanie z organów, czego w pozostałe niedziele Adwentu się unika. Na wieńcu adwentowym zapala się trzecią świecę, często właśnie różową.

Ta niedziela symbolicznie wyznacza półmetek oczekiwania. Po niej, od 17 grudnia, liturgia odchodzi od tematyki końca czasów i koncentruje się na bezpośrednim przygotowaniu do Bożego Narodzenia. W tym okresie zaczynają dominować wielkie antyfony „O”, rozpoczynające się kolejnymi tytułami Mesjasza. Radość wyrażona w Gaudete jest więc zarazem sygnałem, że Adwent wkracza w ostatnią fazę.

„Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!”

Flp 4,4