Wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera
26 czerwca Kościół katolicki wspomina św. Zygmunta Gorazdowskiego, kapłana pochodzącego z Lwowa, znanego jako opiekun ubogich. Obchód ma charakter dowolny i odbywa się w białym kolorze liturgicznym.
### Życie i działalność
Gorazdowski urodził się 1 listopada 1845 roku w Sanoku. Początkowo studiował prawo we Lwowie, lecz później wstąpił do seminarium duchownego. Jego droga do kapłaństwa była utrudniona przez gruźlicę, na którą ciężko zachorował, co wymusiło kilkuletnią przerwę w nauce. Doświadczenie choroby stało się później istotnym motywem w jego posłudze.
### Walka z epidemią cholery
W pierwszych latach kapłaństwa pracował w parafiach wiejskich w Galicji, gdzie wielokrotnie wybuchały epidemie cholery. Zapamiętano go jako księdza, który z narażeniem życia odwiedzał chorych, wchodząc do domów, z których inni uciekali. Osobiście grzebał zmarłych, gdy nikt nie chciał się tym zająć.
### Działalność charytatywna we Lwowie
Od 1877 roku działał we Lwowie, przy parafii św. Mikołaja. Tam założył szereg instytucji pomocowych, które przyniosły mu przydomek „ojca ubogich”. Wśród nich były: Dom Pracy dla bezdomnych, zakład dla nieuleczalnie chorych, przytułek dla samotnych matek i podrzutków imienia Dzieciątka Jezus oraz tania kuchnia ludowa. Szczególnie ważne było to, że posiłki w kuchni wydawano bez względu na wyznanie czy narodowość, co było wyrazem ekumenicznej i międzynarodowej solidarności w wielonarodowym Lwowie.
### Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa
W 1884 roku założył Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa, zwane józefitkami, które do dziś zajmuje się opieką nad chorymi, sierotami i ubogimi, także na Ukrainie.
### Kanonizacja
Św. Zygmunt Gorazdowski zmarł 1 stycznia 1920 roku we Lwowie. Został beatyfikowany przez Jana Pawła II 26 czerwca 2001 roku podczas pielgrzymki do Lwowa, stąd data jego wspomnienia. Kanonizacji dokonał Benedykt XVI 23 października 2005 roku, w jednej z pierwszych ceremonii swojego pontyfikatu.
„Ubogich zawsze macie u siebie.”
Mk 14,7