Wspomnienie św. Kajetana, prezbitera

7 sierpnia obchodzone jest wspomnienie św. Kajetana z Thieny, założyciela teatynów. W Polsce postać ta jest mało znana, jednak w Ameryce Łacińskiej cieszy się ogromną popularnością. W Buenos Aires tego dnia do kościoła San Cayetano ustawiają się długie kolejki osób proszących o pracę i chleb.

Z prawa do duchowości

Św. Kajetan urodził się w październiku 1480 roku w Vicenzy. Uzyskał doktorat obojga praw w Padwie i pracował w kurii rzymskiej za pontyfikatu Juliusza II. W 1516 roku porzucił karierę świecką, przyjmując święcenia kapłańskie i poświęcając się pracy wśród chorych i ubogich.

Początki teatynów

W 1524 roku, wraz z Gian Pietro Carafą – późniejszym papieżem Pawłem IV – oraz dwoma towarzyszami, założył wspólnotę kleryków regularnych, znaną jako teatyni. Nazwa pochodzi od łacińskiego określenia biskupstwa Carafy – Chieti. Ich reguła była radykalna: kapłani żyli wspólnie, bez beneficjów, utrzymując się wyłącznie z tego, co ofiarowali im inni. Celem było odbudowanie zaufania do duchowieństwa, co stanowiło prekursorski krok przed Soborem Trydenckim.

Instytucja wsparcia ubogich

Po złupieniu Rzymu w 1527 roku Kajetan przeniósł się do Wenecji, a następnie do Neapolu, gdzie założył Monte di Pietà – instytucję udzielającą drobnych pożyczek pod zastaw, aby chronić ubogich przed lichwiarzami. Ta inicjatywa przetrwała wieki i stała się jednym z najstarszych banków w Europie.

Duchowość zaufania

Św. Kajetan kładł nacisk na zaufanie Bogu w sprawach materialnych, co przyniosło mu przydomek świętego Opatrzności. Jego duchowość wpłynęła na współczesny patronat nad pracą i chlebem powszednim. Zmarł 7 sierpnia 1547 roku w Neapolu, a kanonizował go Klemens X w 1671 roku.

Dziedzictwo i wpływ

Teatyni nigdy nie stali się dużym zakonem, ale ich model reformy duchowej miał znaczący wpływ na katolicką odnowę XVI wieku. Wśród ich członków byli biskupi i papież, a Kajetan przyczynił się do odrodzenia praktyki częstej Komunii. Jego współzałożyciel, Carafa, jako Paweł IV zapisał się w historii surowością inkwizycji i pierwszym indeksem ksiąg zakazanych.

„Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy.”

Mt 6,34