Wspomnienie bł. Czesława, prezbitera

20 lipca obchodzimy wspomnienie błogosławionego Czesława – dominikanina, założyciela pierwszego klasztoru tego zakonu we Wrocławiu i głównego patrona miasta. Był on częścią pierwszej generacji polskich dominikanów, co oznacza, że znał osobiście założyciela zakonu, św. Dominika.

**Habit z rąk św. Dominika**

Czesław urodził się około 1180 roku, prawdopodobnie w Kamieniu Opolskim, w rodzinie Odrowążów. Jako kapłan wstąpił do nowo powstałego zakonu kaznodziejskiego. Według tradycji habit otrzymał bezpośrednio od św. Dominika. Wysłany na ziemie polskie, przybył do Wrocławia, gdzie założył klasztor przy kościele św. Wojciecha – obecną siedzibę dolnośląskich dominikanów. Zmarł 15 lipca 1242 roku, otoczony opinią świętości.

**Słup ognia nad miastem**

Najbardziej znany epizod z jego życia wiąże się z najazdem mongolskim w 1241 roku. Gdy wojska najeźdźców zbliżyły się do Wrocławia, Czesław modlił się o ocalenie miasta. Legenda głosi, że nad jego głową pojawiła się świetlista kula lub słup ognia, który wzbudził takie przerażenie wśród Mongołów, że wycofali się. Historycy przypisują ten odwrót czynnikom strategicznym, ale to właśnie ta opowieść utrwaliła się w ikonografii. W sztuce Czesław często przedstawiany jest z kulą ognia w dłoni lub nad głową.

**Beatyfikacja po pięciu wiekach**

Kult błogosławionego Czesława został oficjalnie zatwierdzony dopiero w 1713 roku przez papieża Klemensa XI dla dominikanów i archidiecezji wrocławskiej. W 1753 roku Klemens XIII rozszerzył go na wszystkie diecezje polskie. W 1963 roku Paweł VI ogłosił bł. Czesława głównym patronem Wrocławia, obok św. Jana Chrzciciela, patrona tamtejszej katedry. Jego relikwie spoczywają w kaplicy przy kościele św. Wojciecha, a lipcowy odpust jest ważnym wydarzeniem w kalendarzu miasta.