Wspomnienie bł. Czesława, prezbitera

20 lipca obchodzone jest wspomnienie błogosławionego Czesława – dominikanina, założyciela pierwszego klasztoru tego zakonu we Wrocławiu oraz głównego patrona miasta. Należał on do pierwszego pokolenia polskich dominikanów i miał okazję poznać osobiście założyciela zakonu, św. Dominika.

Początki w zakonie

Urodził się około 1180 roku, prawdopodobnie w Kamieniu Opolskim, w rodzie Odrowążów. Jako kapłan wstąpił do nowo powstałego Zakonu Kaznodziejskiego, a habit otrzymał bezpośrednio od św. Dominika. Wysłany na ziemie polskie, osiadł we Wrocławiu, gdzie przy kościele św. Wojciecha założył pierwszy klasztor dominikanów – istniejący do dziś. Zmarł 15 lipca 1242 roku, otoczony opinią świętości.

Cudowna obrona przed Mongołami

Najbardziej znany epizod z jego życia wiąże się z najazdem mongolskim w 1241 roku. Gdy wojska najeźdźców zbliżyły się do Wrocławia, Czesław modlił się o ocalenie miasta. Według legendy, nad jego głową pojawił się świetlisty słup ognia, który przeraził Mongołów i skłonił ich do odwrotu. Historycy tłumaczą ten odwrót czynnikami strategicznymi, jednak to właśnie ten motyw stał się symbolem w ikonografii – bł. Czesław często przedstawiany jest z kulą ognistą w dłoni lub nad głową.

Beatyfikacja i kult

Kult błogosławionego Czesława został oficjalnie zatwierdzony dopiero w 1713 roku, kiedy papież Klemens XI uznał go dla zakonu dominikanów i archidiecezji wrocławskiej. W 1753 roku Klemens XIII rozszerzył kult na wszystkie diecezje polskie. W 1963 roku Paweł VI ogłosił bł. Czesława głównym patronem Wrocławia, obok św. Jana Chrzciciela, patrona tamtejszej katedry. Jego relikwie przechowywane są w kaplicy przy kościele św. Wojciecha, a lipcowy odpust jest ważnym wydarzeniem w kalendarzu miasta.