Wspomnienie św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, biskupa
17 września to dzień wspomnienia św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, arcybiskupa warszawskiego, który spędził 20 lat na zesłaniu z rozkazu cara. Obchody tego dnia są dobrowolne i przeprowadzane w białym kolorze.
Dzieciństwo po zsyłce matki
Urodził się 1 listopada 1822 roku w Wojutynie na Wołyniu. W wieku 16 lat jego matka, Ewa, została zesłana na Syberię za udział w działalności konspiracyjnej. Dzieci rozdzielono – Zygmunta umieszczono u krewnych i dobroczyńców. Studiował matematykę w Moskwie, a później wyjechał na Sorbonę do Paryża.
Paryż i Słowacki
W środowisku Wielkiej Emigracji zaprzyjaźnił się z Juliuszem Słowackim i był obecny przy jego śmierci w 1849 roku. Ten fakt zapisał się w historii literatury polskiej. Wcześniej, w 1848 roku, brał udział w powstaniu wielkopolskim.
Kapłan w Petersburgu
Po powrocie do kraju wstąpił do seminarium w Żytomierzu, a następnie do Akademii Duchownej w Petersburgu. Święcenia przyjął w 1855 roku. Jako profesor tej uczelni założył w 1857 roku Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi oraz przytułek dla polskich sierot.
Arcybiskup, którego nikt nie chciał
W 1862 roku, z nominacji cara, objął arcybiskupstwo warszawskie. Przyjęto go z nieufnością – dla wielu warszawiaków był człowiekiem Petersburga. Otworzył zamknięte kościoły, przywrócił życie religijne w mieście i unikał zaangażowania politycznego, co spotkało się z krytyką z obu stron.
List do cara i zesłanie
Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku napisał list do Aleksandra II, protestując przeciw represjom i domagając się autonomii dla Polski. W odpowiedzi został wezwany do Petersburga, pozbawiony urzędu i zesłany do Jarosławia nad Wołgą, gdzie spędził 20 lat. Po zwolnieniu w 1883 roku nie mógł wrócić do Warszawy – osiadł w Dźwiniaczce w Galicji, pracując jako duszpasterz wiejski, ucząc dzieci i budując szkołę.
Kanonizacja
Zmarł 17 września 1895 roku w Krakowie. Jan Paweł II beatyfikował go w 2002 roku w Krakowie, a Benedykt XVI kanonizował 11 października 2009 roku w Rzymie.
„Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.”
Mt 5,10