Wspomnienie św. Marty, Marii i Łazarza

**Święci Marta, Maria i Łazarz – nowe wspomnienie liturgiczne**

29 lipca Kościół katolicki wspomina świętych Martę, Marię i Łazarza – rodzeństwo z Betanii, bliskich przyjaciół Jezusa. To stosunkowo nowe święto, wprowadzone do kalendarza powszechnego dopiero w 2021 roku, obowiązkowe, z białymi szatami liturgicznymi.

**Dom w Betanii – symbol gościnności i bliskości**

Ewangelie wielokrotnie wspominają tę trójkę, zawsze w kontekście ich szczególnej relacji z Jezusem. Ewangelia Łukasza opisuje scenę, w której Marta zajmuje się przygotowaniami, podczas gdy Maria siedzi u stóp Jezusa, słuchając Jego słów. Słynna jest również odpowiedź Jezusa na skargę Marty, że Maria nie pomaga w pracach domowych. Z kolei Ewangelia Jana relacjonuje wskrzeszenie Łazarza w Betanii oraz ucztę przed wjazdem Jezusa do Jerozolimy, podczas której Maria namaściła Jego stopy drogocennym olejkiem.

**Zmiana w kalendarzu – od Marty do całej trójki**

Przez wieki 29 lipca poświęcone było wyłącznie Marcie. Powodem takiego stanu rzeczy były niejasności w tradycji zachodniej, gdzie Marię z Betanii często utożsamiano z Marią Magdaleną lub bezimienną jawnogrzesznicą. Aby uniknąć pomyłek, bezpieczniej było wspominać tylko Martę. Dopiero współczesne badania biblijne pozwoliły na jednoznaczne rozdzielenie tych postaci. Dekretem z 26 stycznia 2021 roku papież Franciszek postanowił włączyć do wspomnienia całe rodzeństwo.

**Znaczenie decyzji – dom w Betanii jako model gościnności**

Dokument uzasadniający zmianę podkreśla, że dom w Betanii symbolizuje konkretną gościnność okazaną Jezusowi. Nie chodzi o przeciwstawianie sobie aktywności Marty i kontemplacji Marii, lecz o ukazanie różnych wymiarów relacji z Bogiem. Łazarz dołączył do wspomnienia jako ten, wobec którego Jezus wypowiedział słowa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem” (J 11,25).

**Betania dzisiaj – ślady wczorajszych wydarzeń**

Betania istnieje do dziś na wschodnich stokach Góry Oliwnej, obecnie znana pod arabską nazwą al-Ejzarije, co jest zniekształconą formą imienia Łazarz. Stoi tam kościół katolicki z XX wieku, wzniesiony obok pozostałości wcześniejszych świątyń bizantyjskich i krzyżowieckich. W pobliżu znajduje się udostępniony do zwiedzania grobowiec, tradycyjnie uważany za miejsce wskrzeszenia Łazarza. To miejsce pozostaje ważnym punktem pielgrzymkowym dla wiernych.

„A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».”

Łk 10,41-42