Dzień Matki Bożej Różańcowej

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej obchodzone jest 7 października, w rocznicę bitwy pod Lepanto z 1571 roku, podczas której flota Świętej Ligi odniosła zwycięstwo nad okrętami Imperium Osmańskiego. Zwycięstwo to przypisano modlitwie różańcowej, do której papież Pius V wezwał przed bitwą, szczególnie zwracając się do bractw różańcowych.

Od Matki Bożej Zwycięskiej do Różańca

Święto zostało ustanowione przez Piusa V w roku po bitwie pod nazwą Matki Bożej Zwycięskiej. Już rok później Grzegorz XIII zmienił je na Święto Różańca. W 1716 roku Klemens XI rozszerzył obchody na cały Kościół po kolejnym zwycięstwie nad Turkami, przenosząc je na pierwszą niedzielę października. Do stałej daty 7 października powrócił Pius X w 1913 roku, i tak pozostaje do dziś.

Dlaczego październik

Z tego wspomnienia wykształcił się zwyczaj poświęcenia całego października modlitwie różańcowej. Nabożeństwa różańcowe odprawiane są przez cały miesiąc, zazwyczaj wieczorem, i należą do najbardziej praktykowanych form pobożności w polskich parafiach. Różaniec w obecnej formie ukształtował się na przestrzeni wieków – modlitwa dzieli się na części odpowiadające tajemnicom: radosnym, bolesnym i chwalebnym, do których Jan Paweł II dodał w 2002 roku tajemnice światła.

Warto wiedzieć

Nazwa modlitwy wywodzi się od łacińskiego rosarium, oznaczającego ogród różany lub wieniec z róż. W średniowieczu pobożność widziała w kolejnych modlitwach kwiaty składane Maryi. Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej ma rangę obowiązkową, co oznacza, że jest obchodzone w całym Kościele powszechnym, a nie tylko tam, gdzie istnieje szczególny kult.

„Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą.”

Łk 1,28