Dzień Języka Chińskiego

Według chińskiej legendy, gdy mityczny Cangjie wynalazł pismo, z nieba spadło proso, a duchy zapłakały nad utratą swojej dawnej niewidzialności – właśnie do tej opowieści nawiązuje data Dnia Języka Chińskiego, obchodzonego co roku 20 kwietnia. To jedno z sześciu świąt poświęconych oficjalnym językom Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Kto ustanowił Dzień Języka Chińskiego

Święto wprowadził w 2010 roku Departament Informacji Publicznej ONZ, w ramach inicjatywy honorującej sześć języków oficjalnych organizacji. Pierwsze obchody odbyły się 12 listopada 2010 roku, ale od 2011 roku przeniesiono je na 20 kwietnia, datę o głębszym znaczeniu symbolicznym dla języka chińskiego.

Dlaczego akurat 20 kwietnia, skoro to data ruchoma w chińskim kalendarzu

Data została wybrana na cześć Cangjie, legendarnego wynalazcy pisma chińskiego około 5000 lat temu. Chińczycy czczą go podczas święta Guyu („deszczu prosa”), jednego z 24 terminów chińskiego kalendarza rolniczego, opartego na pozycji Słońca. Termin ten wypada między 19 a 21 kwietnia. ONZ ustaliła stałą datę na 20 kwietnia, aby uniknąć corocznego dostosowywania święta do zmieniającego się kalendarza.

Co czyni chiński jednym z najbardziej wymagających języków świata

Mandaryński jest najczęściej używanym językiem na świecie, oficjalnym w Chinach, na Tajwanie i w Singapurze. Jest językiem tonalnym – ten sam ciąg dźwięków w innym tonie zmienia znaczenie słowa. Pismo chińskie nie ma alfabetu, składa się z tysięcy znaków (hanzi), z których każdy reprezentuje słowo lub sylabę.

Czym jest Guyu i dlaczego to nie jedyne takie święto w Chinach

Guyu to jeden z 24 terminów solarnych chińskiego kalendarza rolniczego, wyznaczający etapy roku gospodarczego. Podobne terminy określają np. początek wiosny czy przesilenie letnie. Ruchomy charakter kalendarza tłumaczy, dlaczego ONZ wybrała stałą datę święta.

Jak uczcić Dzień Języka Chińskiego

Dobrym pomysłem jest próba napisania kilku podstawowych znaków kaligrafią – to lepiej pokazuje logikę pisma niż samo czytanie. Warto też posłuchać nagrania z rodzimym użytkownikiem języka, aby usłyszeć cztery podstawowe tony mandaryńskiego. Pismo chińskie występuje w dwóch wariantach: uproszczonym (używanym w Chinach i Singapurze) oraz tradycyjnym (na Tajwanie i w Hongkongu). Eksperci radzą początkującym zacząć od pinyinu – fonetycznej transkrypcji na alfabet łaciński, co ułatwia oswojenie się z wymową i tonami przed nauką znaków.